Heb je als spreker ooit ervaren dat je publiek beter ging opletten toen je ze bij je presentatie betrok? Dat verschijnsel wordt neurale koppeling genoemd.
Veel sprekers hebben het gevoel dat hun boodschap beter overkomt als ze interactie creëren met het publiek. Uit een onderzoek van drie neurowetenschappers van de Universiteit van Princeton blijkt dat dit gevoel klopt.
Volgens de studie heeft een wisselwerking tussen spreker en luisteraar een gunstig effect op mondelinge communicatievormen, zoals presentaties. Interactie kan een zogenaamde neurale koppeling teweegbrengen, waarmee de luisteraar zijn hersenactiviteit afstemt op die van de spreker.
Wanneer treedt neurale koppeling op?
Interactie tussen spreker en ontvanger kan een fascinerend proces tot stand brengen. In het brein van de ontvanger beginnen neuronen dezelfde patronen te volgen als in het brein van de zender.
Dit verschijnsel wordt veroorzaakt door zogenaamde spiegelneuronen, die samenhang bewerkstelligen tussen de hersenen van verschillende personen.
Mocht je als spreker weleens het gevoel hebben gehad dat de groep als één persoon op je reageert, dan was er sprake van een sterke neurale koppeling.
Hoe creëer je interactie met een groep?
Er zijn verschillende manieren om interactie te creëren. Een daarvan is door vragen te stellen aan je publiek. Je kunt de luisteraars ook betrekken bij wat je vertelt door een verhaal te vertellen.
Op die manier breng je niet alleen de neurale koppeling tot stand, maar stimuleer je ook de aanmaak van oxytocine en cortisol. Die twee hormonen zorgen ervoor dat het publiek alert blijft en gaat meeleven met wat je vertelt.
In dit artikel krijg je een aantal tips om interactie te creëren.
Betrek jij je publiek bij wat je vertelt?
Interactie is een van de sleutelwoorden van de tijd waarin we leven. Dat heeft gevolgen voor jou als spreker: als je een boodschap wilt overbrengen, ontkom je er niet aan om contact te maken met je publiek.
Aan jou de taak om de juiste balans te vinden tussen informatie-overdracht en interactie.
